از همه چي از همه جا (مختلف)

از همه چي از همه جا (مختلف)

دلم گرفته از چي نميدونم

درباره ...

سلام دوستان
اول خوشامد ميگم به بلاگ خودتون.
من حسين هستم و 22 سالمه. 10 ساله که مقيم دانمارک هستم و دانشجوي سال اول رشته راديولوژی. اگر سوالي و نظري دارين ميتونيد بدون هيچ کم و کسري بگيد ممنون هم ميشم
و بعد:
اين بلاگ از همه چي و از هر موضوعي خواهد نوشت
از الف بگير برو تا ....به آخرش

لوگوي من

لینک های روزانه

جستجو گر

موزيك

آمار وبلاگ

منوي اصلي

نويسنده

موضوعات

آرشيو

لینک دوستان

طراح قالب

هر چند از اين دوري و چشمان قشنگت گله داريم ( )

هر چند از اين دوري و چشمان قشنگت گله داريم

تا لحظهء خوبي كه بيايي، من و دل حوصله داريم

گفتي من و تو، قسمت يك پنجره باشيم قبول است

هر چند به اندازهء پرواز و قفس، فاصله داريم

يادت نرفته است عزيزم، كه اگر درد سري هست

از خندهء آن روز، از آن كوچه، از آن يك بله داريم

ديگر همه را گردن اين قسمت و تـقدير نينداز

تـقدير كدام است؟ ببين، ما خود مسئله داريم

عيب از خودمان نيست؟ كه تا پاي قراري به ميان است

هي صحبت كمبود زمان مي شود و مشغله داريم

انگار محال است كه ما قسمت يك پنجره باشيم

حالا كه به اندازهء پرواز و قفس فاصله داريم

با ارزوی اینکه به اندازه ي كافي شادي داشته باشيد تا خوش باشيد ، به اندازه كافي بكوشيد تا قوي باشيد

لینک مطلب .:.

نوشته شده توسط حسين در دوشنبه پنجم شهریور 1386 ساعت 8:8 بعد از ظهر

می توان ( )

می توان

از نشستن ها چه سود ،
مي توان شعري سرود
مي توان نقشي كشيد از ماهيان توي رود
مي توان لبخند را معنا نمود
مي توان غم را بدست باد پائيزي سپرد
مي توان از غنچه گفت
مي توان چون گل شكفت
مي توان فعل قشنگ زندگي را صرف كرد
مي توان با آفتاب مهر او ،
رخنه در انديشه هاي برف كرد
مي توان از برگ ، به جنگل رسيد
مي توان عشق خدا را اندرون دل به نيكي ظرف كرد
مي توان بر روي قطره ، نقشي از دريا كشيد
مي توان غم را زدود
مي توان بنهاد گام اندر وجود
مي توان اندوه را فرياد كرد
مي توان خارج شد از بود و نبود
مي توان شد آنچه بايد بود و بود

لینک مطلب .:.

نوشته شده توسط حسين در شنبه بیست و هفتم مرداد 1386 ساعت 11:20 بعد از ظهر

از تو بايد مي گذشتم ( )

اگر تمام آنهمه را ديديم و شنيديم
اگر لب فرو بستيم
و نفسي هم بر نياورديم
اگر دست و دل زخمي
از اين همه نگفته و درشت شنيده
بي زخمه ماند
و حرفي و سخني و كلامي نگفتيم
گمان مبر كه آن همه درست بود
و قبول داشتيم
كه قبول داشتن و نداشتن ما
گره ايي از كار فرو بسته ما نمي گشايد
تنها حرمت گذاشتيم
و خون دل خورديم
و سينه را از آهي پر از خون انباشتيم
تا شايد يك روز
يك موسم
كه ميدانيم
خيلي هم دور نيست
از دست و دلي كه نارفيق بود بگوييم

و بگوييم: مي توان مثل هيچكس نبود و باشيم

آخه عشق يعني شكستن
عاشقونه سر سپردن
دل سپردن به سراب
در سكوت خويش مردن

آرزومند آرزوهايتان

لینک مطلب .:.

نوشته شده توسط حسين در سه شنبه بیست و سوم مرداد 1386 ساعت 11:42 بعد از ظهر

پرسیدند : هنگام غروب خورشید ( )

پرسیدند : هنگام غروب خورشید چرا زرد رنگ است ؟

گفت : از بیم جدایی

پرسيدم:عشق چيست؟گفت:آتشي است

گفتم:مگر آن را ديده اي؟گفت:نــــه در آن سوخته ام

می رسد روزی که بی من روزها را سر کنی

می رسد روزی که مرگ عشق را باور کنی

می رسد روزی که تنها در کنار عکس من

قصه ء عشق کهنه ام را مو به مو از بر کنی

اگر بعد از مرگم از تو پرسیدند پرسيدند كه: آن وجودي را كه زماني با تو ميديدند كه بود؟

بگو
دنيايي از عشق بود كه به خاطر حسرت كرانه عشق جوش وخروش ميكرد

بگو
ديوانه اي بت پرست بود كه بتش را ديوانه وار دوست مي داشت

بگو
اشك در بدري بود كه به هيچ ديده اي به جز ديده ي من آشيان نداشت

بگو
بگو براي اندك زماني با من بود وليكن تا آخرين لحظه هايش مي گفت:

دوستتان ميدارم

لینک مطلب .:.

نوشته شده توسط حسين در چهارشنبه هفدهم مرداد 1386 ساعت 0:4 قبل از ظهر

مطالب پیشین